Κλείσαμε πλέον δύο χρόνια πανδημίας.
Αυτός ο ανεπιθύμητος επισκέπτης ταλαιπωρεί εμάς και τους συνανθρώπους μας σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Όλες οι τελευταίες έρευνες δείχνουν πως ευτυχώς οδεύουμε προς το τέλος αυτού του φαινομένου. Οι απώλειες είναι βαριές. Τόσο σε ανθρώπινες ζώες όσο και σε οικονομικό επίπεδο.
Ο απολογισμός είναι δύσκολος τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Όμως η ζωή προχωράει μπροστά, ακόμα και ερήμην μας και κάθε φαινόμενο έχει πάντα δύο όψεις.
Σίγουρα τα τελευταία δύο χρόνια δεν ήταν και τα καλύτερα της ζωής μας. Εγώ όμως αποφάσισα να εστιαστώ σε πράγματα που έμαθα και να μετατρέψω τον ιό από ανεπιθύμητο επισκέπτη σε απρόσμενο δάσκαλο!
Έμαθα να προσέχω περισσότερο τον εαυτό μου. Την προσωπική μου υγιεινή, τη διατροφή και την άσκηση μου.
Έμαθα να ενδιαφέρομαι περισσότερο για τους γύρω μου.
Ανέπτυξα τρόπους για να τους βοηθήσω και τρόπους για να τους προστατέψω.
Έμαθα να κατανοώ βαθύτερα τις φοβίες τους και τις ανασφάλειες τους και να μην είμαι τόσο αυστηρός κριτής.
Έμαθα να έχω εμπιστοσύνη στον άνθρωπο και στην επιστήμη.
Έμαθα πως και η επικράτηση της λογικής χρειάζεται αγώνα. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Έμαθα πως οι άνθρωποι απανταχού στη γη έχουμε σίγουρα πολλά που μας χωρίζουν, έχουμε όμως περισσότερα και πιο σημαντικά που μας ενώνουν.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας αλλάξαμε πολλά πράγματα στον τρόπο που δουλεύουμε, στον τρόπο που επικοινωνούμε, στον τρόπο που μετακινούμαστε, αλλά κυρίως στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή.
Συνειδητοποιήσαμε ξαφνικά πόσο μικρός είναι ο κόσμος, πόσο εξαρτάται ο ένας άνθρωπος από τον άλλον, η μια χώρα από την άλλη και πως τελικά η μοίρα μας είναι κοινή.
Η ανθρωπότητα έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά απέναντι σε ένα φαινόμενο που είχε έναν και μόνο στόχο.
Τον άνθρωπο.
Δεν έκανε καμία διάκριση σε έθνη, φυλές και φύλα. Δεν έκανε καμία διάκριση σε πλούσιους ή φτωχούς ,σε μορφωμένους ή αμόρφωτους, σε νέους ή ηλικιωμένους.
Πολλές φορές οι ενωμένες κοινωνίες αντιμετωπίζουν έναν κίνδυνο πολύ πιο αποτελεσματικά από τις εύρωστες. Σε αυτή την απρόσμενη πανδημία μάλλον λειτουργήσαμε όλοι μαζί ως μια κοινωνία.
Ο ιός μας ένωσε και μας δίδαξε πως τελικά δεν υπάρχουν τείχη, εμπόδια και αποστάσεις.
Γι’ αυτό λοιπόν όλοι μαζί πια -πολίτες, πολιτικοί και επιχειρήσεις- θα πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά από τα σχέδια μας και να εργαστούμε με περισσότερα κοινά οράματα.
Είναι μια από τις έντονες στιγμές της ιστορίας, όπου η “κοινωνία” μας είναι η Γη ολόκληρη.
